Mieke analyseert

Kerstkaart

Tibby

Een lezer van mijn blog vroeg zich af of ik ooit mijn katten had getekend. Nee dus.

Daarom hier Tibby.

Tibby is een Foreign White siamees van bijna 11 jaar oud (5 december!) en een heel bijzondere kat. Ze denkt namelijk dat ze hond is. Ze apporteert, rent achter me aan (of wil dat ik achter haar aanren), laat zich voor de gein door de lucht smijten, lacht, heeft humor en speelt zoals, normaal gesproken, alleen een hond doet.

En is onwaarschijnlijk sterk aan mij gehecht. Ik hoef nooit bang te zijn dat ik haar kwijt ben, waar ik ben is zij. Zelfs als ze buiten is weet ik dat ze binnen een minuut, nadat ik haar geroepen heb, naast me staat.

Tibby heeft ook haar nukken. Zo heeft ze een bloedhekel aan katten (niet zo gek als je denkt dat je hond bent) en sinds haar zus twee jaar geleden is overleden, is er met mijn andere kat, Harry, een gewapende vrede met ongeregeldheden. Als Tibby het zat is wordt Harry namelijk met harde hand het huis uitgegooid. Aan de andere kant heeft ze weer een heel klein hartje en is ze ooit een hele goede moeder geweest voor twee stoere katertjes, een rode en een zwarte, en een verschrikkelijk goede tante voor de kittens van haar zus.

Voor haar zus is ze zelfs vroedvrouw geweest, werkelijk in de betekenis zoals wij dat kennen: ze verzorgde de net geboren kittens- en haar zus- terwijl die bezig was met baren. Die geboorte is de meest bijzondere gebeurtenis die ik ooit met een dier heb meegemaakt. Tibby claimde de kittens niet, maar verzorgde ze werkelijk om haar zus te ontlasten.

Jullie begrijpen dus dat Tibby me na aan het hart ligt. Hoewel ze een krakende wagen is, ze plukt haar vacht bijvoorbeeld al sinds ze een half jaar is, blijkt ze tot nu toe mijn sterkste kat te zijn en ik hoop dat ze nog maar op de helft is.

Hier een vrij snelle oost-indische inktschets van haar die redelijk goed laat zien wie ze is. Ondanks het feit dat ze voor een siamees al aardig op leeftijd is, ziet ze er, op haar vacht na, nog steeds jong uit.

pad

Tsvangirai

Soms krijg ik de onbedwingbare neiging om mijn technische vaardigheden wat te oefenen. Dat is een handige afleiding als ik met lange en zware projecten bezig ben en het zorgt er ook nog eens voor dat ik beter wordt! Vandaag kwam het weer opzetten. Ik wilde iets doen met de actualiteit, zonder al te diep op de stof in te gaan. Dus heb ik een willekeurig item gepakt, de opositieleider in Zimbabwe, Tsvangirai.

Veel illustratoren gebruiken een foto als basis voor hun portretten. Als je goed om je heen kijkt en een beetje gaat zoeken zul je van sommige portretten zelfs de foto vinden die als basis heeft gediend. Daar is niks mis mee, het is vaak een kwestie van tijd. Wil je een eigen perspectief aan een illustratie geven, dan ben je vaak meer dan het vierdubbele van de tijd kwijt aan het bestuderen van je onderwerp. Zeker als je van illustreren leeft heb je die tijd vaak niet. Ik wilde daarom juist kijken of ik het anders kon aanpakken zonder al te veel tijd kwijt te zijn. Om dat voor elkaar te krijgen gebruik ik Zbrush, een 3d kleiprogramma. Dat kost natuurlijk dezelfde studie als bij een gewone illustratie, maar je kunt wat meer raden: met een paar foto's heb je al voldoende om in 3d een hoofd te maken. Doordat je het hoofd iedere keer in de positie van een van de foto's brengt zie je wat er wel of niet klopt aan het model waarna je dat kunt aanpassen. Door heen en weer te switchen tussen bijvoorbeeld een foto waar je model schuin van voren op staat en eentje waarbij je model recht van voren is gefotografeerd kun je het soms zelfs tot twee foto's beperken. Dit zijn de foto's die ik gebruikt heb:

De illustratie is nog niet helemaal goed, ik had mezelf maximaal 4 uur gegeven, maar hij komt al aardig in de richting. Als je het wil stoppen, even op de rechtermuisknop klikken en de "loop" afvinken!

En een close-up:

't is leuk! Dus hier een animatie in kleur.

Magnolia soulangeana

Het is lente! En omdat ik op dit moment wel een heleboel maak, maar weinig kan laten zien, heb ik gisteren eens een echte lentebode geschilderd. Je ziet ze overal, vooral echter in oude dorpen en steden. De boom is een van mijn favorieten en de bloemen zijn natuurlijk te gek.