Mieke analyseert

Kustversterking: dijk in duin2

In juni liet ik jullie de plaat zien die ik voor Rijnland gemaakt heb. Gisteren was dan de grote aftrap voor de kustversterking, het was op TV, in de kranten en op de radio.

RTL Z Nieuws filmpje om te downloaden. Of kijk op RTLZ zelf. Zij geven met behulp van mijn illustraties aan hoe het nieuwe duin en de nieuwe dijk op de plek van de bestaande duin komen te liggen.

De platen zijn natuurlijk ook te zien in een officiële uitgave (pdf)

Hier een uitsnede van mijn plaat in het Technisch Weekblad:

Teken des tijds

In West Europa en Amerika is de ziekte van Lyme de snelst groeiende en meest voorkomende zoönose. De Wageningen Universiteit ontdekte dat de kans op besmetting in Nederland zelfs nog veel hoger is dan in de ons omringende landen. Het percentage met Lyme besmette teken wisselt heel sterk, maar ligt gemiddeld op 23,6% terwijl in andere landen 10,1% normaal is. Mocht je denken dat je veilig zit omdat je niet in bossen komt, dan heb je pech: hoewel zeker 40% van de tekenbeten in de bossen worden opgelopen, doen tuinen er bijna niet voor onder met 35% van alle tekenbeten. Op andere plekken is de kans beduidend kleiner.

De gewone teek, Ixodes ricinus, die de ziekte van lyme kan overbrengen, komt in heel Nederland voor, hoewel de aantallen nogal kunnen verschillen. Normaal gesproken heeft hij muizen en herten als gastheer, maar neemt steeds vaker genoegen met de mens. Hij is actief vanaf begin maart tot eind november met in de zomermaanden een rustperiode. Toch worden juist in de zomer meer mensen gebeten doordat er meer mensen buiten zijn.

Een tekenbeet voel je niet, je zult dus jezelf iedere keer goed moeten checken op beten. Als je de teek, met behulp van een tekentang, binnen een dag weghaalt is er meestal niets aan de hand. Gebruik geen alcohol, want dan spuit de teek zijn maaginhoud in de wond en is alles voor niets! Blijf echter goed opletten: ontstaat er binnen drie maanden een rode kring rondom de plek waar de teek gebeten heeft, dan ben je besmet met de Lyme-bacterie. Een gang naar de huisarts is dan meestal voldoende, hij zal je een antibioticakuur geven waarmee de bacterie bestreden wordt.

Een verwaarloosde tekenbeet kan vervelende gevolgen hebben. Ze variëren van mild tot heel ernstig. Opvliegers, hartritmestoornissen en zelfs aandoeningen van het zenuwstelsel kunnen tekenen zijn van de ziekte van Lyme. Ook in dit stadium kan de ziekte met behulp van antibiotica worden bestreden, soms kan dit alleen niet meer door het slikken van pillen, maar moeten er injecties worden gegeven.

Huisartsen hebben tegenwoordig een uitgebreide vragenlijst waarmee ze een goede diagnose kunnen stellen, de meeste huisartsen zullen echter nog steeds niet direct aan de ziekte van Lyme denken. Mocht jezelf dat vermoeden hebben, wijs hem of haar er dan op.

Wie wat bewaart heeft wat

Al jaren worden er embryo’s en sperma ingevroren. Geen enkel probleem, de cellen komen met voldoende kwaliteit uit de vriezer, het kan zo weer worden gebruikt. Bij onbevruchte eicellen ligt dat anders. Onbevruchte eicellen zijn erg groot, eigenlijk te groot om zonder schade in te kunnen vriezen. Hoewel er al sinds 1986 kinderen geboren worden uit dergelijke eicellen, zijn dat er tot nu toe wereldwijd nog maar 300 tot 600, terwijl er al zo’n 300.000 kinderen geboren zijn uit bevroren embryo’s.

Dit gegeven levert nogal wat problemen op. Een man kan vrijwel zijn hele leven kinderen verwekken, zelfs zonder bang te zijn voor eventuele afwijkingen door een te hoge leeftijd. Vrouwen hebben daar maximaal maar ongeveer 20 jaar voor en in diezelfde tijd worden studies gevolgd en carrières gemaakt. Tegen de tijd dat, vooral hoog opgeleide, vrouwen er werkelijk aan toe zijn, is de kans op bevruchting stevig afgenomen, die op afwijkingen toegenomen en als ze pech hebben zitten ze zelfs al in de menopauze. Waren ze zo slim om een bevruchte eicel in te laten vriezen dan kan de tegenpartij daar ondertussen niet meer zo blij mee zijn waardoor een gerechtelijke uitspraak er alsnog een stokje voorsteekt.

Gelukkig gloort er hoop aan de horizon. Alle problemen rond het invriezen hebben namelijk één belangrijke oorzaak: de huidige invriestechnieken zijn te langzaam. Water in de bevriezende eicellen kristalliseert waardoor de interne structuren van de cel beschadigd raken. Met behulp van een supersnelle techniek, vitrificatie, vormen tijdens het invriezen geen kristallen, maar ontstaat er een glasachtige substantie die de inwendige structuren vrijwel niet aantast. In de komende jaren wordt onderzocht hoeveel beter deze techniek is ten opzichte van de huidige. Feit is dat bij de huidige invriesmethode de vruchtbaarheid van een geoogste eicel met de helft afneemt.

Er zit wel één maar aan het hele verhaal: het invriezen veroudert de eicel zo’n acht tot negen jaar. Je moet er dus vroeg bij zijn en zo laat mogelijk gebruik van maken.