Mieke analyseert: Teken des tijds

In West Europa en Amerika is de ziekte van Lyme de snelst groeiende en meest voorkomende zoönose. De Wageningen Universiteit ontdekte dat de kans op besmetting in Nederland zelfs nog veel hoger is dan in de ons omringende landen. Het percentage met Lyme besmette teken wisselt heel sterk, maar ligt gemiddeld op 23,6% terwijl in andere landen 10,1% normaal is. Mocht je denken dat je veilig zit omdat je niet in bossen komt, dan heb je pech: hoewel zeker 40% van de tekenbeten in de bossen worden opgelopen, doen tuinen er bijna niet voor onder met 35% van alle tekenbeten. Op andere plekken is de kans beduidend kleiner.

De gewone teek, Ixodes ricinus, die de ziekte van lyme kan overbrengen, komt in heel Nederland voor, hoewel de aantallen nogal kunnen verschillen. Normaal gesproken heeft hij muizen en herten als gastheer, maar neemt steeds vaker genoegen met de mens. Hij is actief vanaf begin maart tot eind november met in de zomermaanden een rustperiode. Toch worden juist in de zomer meer mensen gebeten doordat er meer mensen buiten zijn.

Een tekenbeet voel je niet, je zult dus jezelf iedere keer goed moeten checken op beten. Als je de teek, met behulp van een tekentang, binnen een dag weghaalt is er meestal niets aan de hand. Gebruik geen alcohol, want dan spuit de teek zijn maaginhoud in de wond en is alles voor niets! Blijf echter goed opletten: ontstaat er binnen drie maanden een rode kring rondom de plek waar de teek gebeten heeft, dan ben je besmet met de Lyme-bacterie. Een gang naar de huisarts is dan meestal voldoende, hij zal je een antibioticakuur geven waarmee de bacterie bestreden wordt.

Een verwaarloosde tekenbeet kan vervelende gevolgen hebben. Ze variëren van mild tot heel ernstig. Opvliegers, hartritmestoornissen en zelfs aandoeningen van het zenuwstelsel kunnen tekenen zijn van de ziekte van Lyme. Ook in dit stadium kan de ziekte met behulp van antibiotica worden bestreden, soms kan dit alleen niet meer door het slikken van pillen, maar moeten er injecties worden gegeven.

Huisartsen hebben tegenwoordig een uitgebreide vragenlijst waarmee ze een goede diagnose kunnen stellen, de meeste huisartsen zullen echter nog steeds niet direct aan de ziekte van Lyme denken. Mocht jezelf dat vermoeden hebben, wijs hem of haar er dan op.